500 ZWYCIĘSTW Z HONDĄ

500 ZWYCIĘSTW HONDY I CASTROL W MISTRZOSTWACH ŚWIATA

Wprowadzenie

Kiedy Kenan Sofuoglu przejechał linię mety toru Ricardo Tormo w Walencji, by wygrać czwartą rundę Mistrzostw Świata Supersport w 2007 roku, stał się twórcą historii w więcej, niż jednym wymiarze
Było to pierwsze zwycięstwo młodego Turka w World Supersport na torze w Walencji, ale jednocześnie pięćsetne zwycięstwo Hondy i Castrol w mistrzostwach świata. Ten niezwykły sukces to owoc sześciu dekad współpracy Hondy i Castrol podczas najważniejszych imprez motocyklowych świata.

Oto zestawienie sukcesów Hondy i Castrol aż do pięćsetnego zwycięstwa Sofuoglu:
Zwycięstwa w Grand Prix/Moto GP oraz mistrzostwach świata:
Zwycięstwa w wyścigach World Superbike oraz mistrostwach świata:
Zwycięstwa w wyścigach World Supersport oraz mistrzostwach świata:
Zwycięstwa w trialowych mistrzostwach świata:
Zwycięstwa w motocrossowych mistrzostwach świata:
W sumie:
260
84
53
86
17
500

1950

1959 - 1967

Historia zaczęła się w 1959 roku, kiedy Honda po raz pierwszy wystartowała w wyścigu Tourist Trophy na wyspie Man. Potrzebowała odpowiedniego partnera do dostarczania smarów do zaawansowanych technicznie motocykli wyścigowych, a Castrol był kandydatem numer jeden. Nikogo nie zdziwił więc fakt, że Honda napisała do Castrol list z prośbą o wsparcie w zakresie dostarczania smarów dla jej zespołu wyścigowego. Jak to mówią, reszta to historia...

1960

Dwa lata później, 23 kwietnia 1961 na torze Montjuich Park w północno-wschodniej Hiszpanii, Tom Philips, dosiadający Hondę 125 wyposażoną w olej Castrol R-30, osiągnął pierwsze z 500 zwycięstw. Nie wiedział wtedy, że 500 zwycięstw później w 2007 roku motocykle Honda wyposażone w najnowszy olej Castrol Power 1 będą nadal wygrywać w wyścigach i wieść prym w mistrzostwach World Superbike i World Supersport. Philips wygrał trzy kolejne wyścigi w 1961 roku, co dało mu zwycięstwo w klasyfikacji generalnej w klasie 125.
Kolejny rok był sezonem pełnym zwycięstw w wyścigach i mistrzostwach. Hondy wyposażone w oleje Castrol zwyciężały w klasie 125 (Luigi Taveri), 250 i 350 (Jim Redman). Rok 1962 ciągle pozostaje jednym z najlepszych sezonów Hondy i Castrol - przyniósł on zespołowi 25 zwycięstw.
W 1963 roku Redman odniósł ponownie dwa zwysięstwa - w klasie 250 i 350, podczas, gdy Taveri nabierał doświadczenia w klasie 50 i 125, które przerodziło się w zwycięstwo w mistrzostwach świata w klasie 125 w 1964 roku. W latach 64-65 Redman ponownie wiódł prym w mistrzostwach, co stanowiło 4 kolejne zwycięstwa w jednej klasie - rekord ten został pobity jedynie przez Micka Doohana i Valentino Rossiego.
Po tak udanych startach, Redman zdecydował, że 1966 będzie jego ostatnim rokiem w klasie 125 i skoncentrował się na mistrzostwach w klasie 500. Po odejściu Redmana, jego miejsce zastąpił Mike Hailwood, odnosząc zwycięstwa w latach 66 i 67, zarówno w klasie 250 jak i 350. Castrol w dalszym ciągu wspierał zespół Hondy, dostarczając olej "R" i to właśnie z tym olejem Luigi Taveri zwyciężył w mistrzostwach świata w 66 roku w klasie 125cc.

W roku 1967 Honda wycofała się z wyścigów motocyklowych. Z 131 zwycięstwami w wyścigach i 15 tytułami mistrzowskimi w pierwszych 10 latach współpracy z Castrol, obydwie firmy udowodniły swój ogromny potencjał w sportach motocyklowych.

1980

1982 - 1988

Kiedy Honda powróciła do zawodów motocyklowych w 1982 roku, odnowiła współpracę z Castrol i ruszyła po kolejne sukcesy.

Honda i Castrol brały udział w nowych wyścigach 500GP oraz w coraz bardziej popularnych mistrzostwach off road. Eddy Lejeune zwyciężył w Mistrzostwach Świata w trialu. Lejeune zwyciężał ośmiokrotnie w 1982 i ponownie w 1983 roku, co zapewniło mu tytuł mistrza w tych latach. Honda Lejeune'a, wyposażona w specjalny syntetyczny olej silnikowy Castrol "TTS", pokazała mistrzowską siłę, a Lejeune popisał się hat-trickiem w mistrzostwach świata w 1984 roku.

Podczas, gdy Lejeune królował na scenie trialowej, Andre Malherbe i Dave Thorpe brylowali na scenie motocrossowej, zwyciężając w mistrzostwach świata w 1984 i 1985 roku.

Po powrocie Hondy i Castrol na scenę wyścigów torowych, w jej barwach jeździł zawodnik, który stwożył własną legendę, legendę, która stała się symbolem zespołu… Szybki Fredie Spencer…

Od czasu sukcesów Jima Redmana nie było zawodnika, który zdobył dwa mistrzostwa świata w jednym roku do czasu sukcesów Spencera w roku 1985. Już w roku 1983 zwyciężył w sześciu wyścigach mistrzostw świata w klasie 500, w roku 1985 zwyciężył rywalizację w klasach 250 i 500, deklasując rywali.

Jedynie Toniemu Mangowi, koledze z drużyny, udało się zbliżyć do Spencera w mistrzostwach 250. W klasie 500 Spencer, dosiadający Hondę wyposażoną w olej Castrol "A747", był nie do zatrzymania. Gdyby nie Spencer, Toni Mang mógłby być gwiazdą w latach 80'. Wygrał mistrzostwa 250 w 1987 roku, wiodąc prym w całym sezonie.

Spencer był ostatnim mistrzem Grand Prix, który jeździł na oleju Castrol, ponieważ współpraca Hondy i Castrol zaczęła się skupiać na innych międzynarodowych imprezach wyścigowych.

1988 - 2007

Zawody World Superbike i World Supersport były zbyt łakomym kąskiem, by go zignorować - sportowe motocykle, które nie były droższe o 2 miliony dolarów od ulicznych odpowiedników i olej, który można znaleźć na półce sklepowej (aczkolwiek kilka lat później!) zespół Honda i Castrol zaczeli eksploatować tę nową płaszczyznę i bardzo szybko odnieśli pierwsze sukcesy...

W latach 1988 i 1989 Fred Merkel, dosiadający Hondę RC30, zwyciężał w mistrzostwach świata World Superbike. Był to początek pełnego sukcesów okresu współpracy Hondy i Castrol. W ciągu 14 lat pięciokrotnie był mistrzem świata. Merkel, który przez trzy lata osiągał sukcesy, zapoczątkował nowy etap współpracy Hondy i Castrol.

2000

Zespół Castrol Honda World Superbike pod przewodnictwem Neila Trustwortha odnosił wiele sukcesów. Rywalizowanie ze wspaniałą Hondą RC45 V4, a następnie V-twin SP1 i SP2 mających nawet większą moc, stanowiło bodziec do stworzenia syntetycznej technologii redukującej tarcie. Olej silnikowy nazwany później "R4" pomógł Colinowi Edwardsowi w drugim zwycięstwie w wyścigach World Superbike w 2002 roku i przyczynił się do spektakularnych okrążeń na torze Imola.

W latach 90' Honda i Castrol wciąż odnosiły zwycięstwa w Grand Prix klasy 250, zaczynając od Luki Cadalory i Maxa Biaggiego. Cadalora wywalczył dwa tytuły mistrzowskie na niepokonanej Hondzie NSR250 w 1991 i 1992 roku. Max Biaggi odniósł ten sam sukces w 1997 roku. Wraz z nadejściem nowego tysiąclecia, Honda powróciła do trialowych mistrzostw świata. Dougie Lampkin, kolejne znakomite nazwisko w zespole Honda i Castrol, zdominował tę imprezę w 2000 i 2001 roku, wygrywając imprezy międzynarodowe i krajowe, a w 2002 roku wywalczył trzeci tytuł mistrza świata w trialu.

Ostatnia wspaniała historia sukcesu Hondy i Castrol pochodzi z Holandii i zespołu Ten Kate Honda. Zespół Ten Kate odniósł sześć kolejnych zwycięstw w mistrzostwach świata Supersport oraz ponad 40 wygranych wyścigów Supersport. Stało się tak dzięki zawodnikom takim, jak Fabien Foret, Chris Vermeulen, Karl Muggeridge i Sebastian Charpentier (dwukrotnie) oraz Kenanowi Sofuoglu w 2007 roku. I to właśnie Kenan odniósł pięćsetne zwycięstwo dla Hondy i Castrol na torze w Walencji.

Taka jest historia 500 zwycięstw w motocyklowych mistrzostwach świata dla Hondy i Castrol. Historia ta trwa od sześciu dekad, a jej bohaterami jest wielu legendarnych zawodników z różnych aren sportów motocyklowych. Te wspaniałe osiągnięcia były możliwe dzięki wiedzy, poświęceniu , ale przede wszystkim determinacji Castrol i Hondy, aby być najlepszym, zarówno, jako niezależne firmy, jak i zespół wyścigowy. Mówisz motocykle - myślisz Honda, mówisz olej motocyklowy - myślisz Castrol.